Pierwotnie została zbudowana na początku IX wieku jako odłączony pałac dla Cesarza Saga, który bardzo lubił spędzać czas w tej cichej okolicy. Trzydzieści lat po jego śmierci pałac zmienił funkcję i została tu założona jedna z najważniejszych świątyń buddyzmu Shingon. Świątynię założyła pierwsza córka Cesarza Saga, cesarzowa Masako. Zgodnie z tradycją, cesarzowa Masako została jednocześnie opatem świątyni. W języku japońskim kapłanów pochodzących z arystokracji lub rodziny cesarskiej (oraz świątynie przez nich prowadzone) określa się słowem monzeki.
Daikaku-ji składa się z wielu budynków połączonych wzniesionymi, drewnianymi chodnikami. Zadaszone, zewnętrzne. drewniane korytarze skrzypią cicho, gdy się po nich chodzi.
Jednym z najważniejszych skarbów świątyni jest kopia Sutry Serca ręcznie przepisana przez Cesarza Saga z polecenia mnicha Kobo Daishi, założyciela buddyzmu Shingon. Legenda mówi, że zakończyło to tajemniczą plagę, która nawiedzała kraj w okresie Heian. Rękopis do dziś jest przechowywany w specjalnie do tego przeznaczonym, ośmiokątnym budynku i udostępniany publiczności raz na sześćdziesiąt lat (kolejny raz przypada na rok 2018). Mnisi do dziś odwiedzają świątynię, aby odręcznie przepisać sutrę. Wszystkie przepisane przez nich kopie są przechowywane razem z rękopisem cesarza.
Ogród położony w sąsiedztwie świątyni pierwotnie był ogrodem cesarskim w stylu chisen-shuyu: ogród, który podziwia się z jeziora, z łodzi. Ogród ten razem ze sztucznym jeziorem Osawa i wyspą chryzantem był celebrowany przez wielu poetów i stanowił dla nich inspirację. Jezioro Osawa to 1200 letni, sztuczny zbiornik wodny, który jest najstarszym i jedynym ocalałym (ale nieukończonym) przykładem ogrodu w stylu Shinden. Staw początkowo był wykorzystywany do organizacji wyszukanych przyjęć oraz pływania łodziami, łowienia ryb oraz podziwiania księżyca. Sam ogród specjalnie został utworzony w taki sposób, aby był idealnym miejscem do obserwowania wschodu księżyca z łodzi. Każdej jesieni, mniej więcej w czasie pełni księżyca, organizowane były tutaj trzydniowe imprezy podczas których prezentowali się tancerze w kostiumach, muzycy, pływały smocze łodzie w stylu z okresu Heian. Dziś jezioro i jego otoczenie służy jako park dla mieszkańców Kyoto i jest szczególnie popularne wiosną, w porze kwitnienia wiśni oraz jesienią.
Na terenie świątyni mieści się główna siedziba szkoły ikebany Saga Goryū.
Pagoda Shingyo, dwupiętrowa pagoda w stylu tahoto została wzniesiona aby upamiętnić 1150 rocznicę przepisania przez cesarza Saga Sutry Serca.
Wiele budynków na terenie świątyni ma drzwi przesuwane fusuma dekorowane obrazami ze słynnej szkoły Kanō z okresu Momoyama.
Świątynię zwiedziliśmy trzeciego dnia naszego pobytu. Poczuliśmy tu atmosferę autentycznej Japonii. Chodzenie po drewnianej podłodze i matach tatami to niesamowite doświadczenie. Całość jest zachowana w bardzo dobrym stanie, ogrody są zadbane.
Na koniec dnia, po powrocie do domu, zjedliśmy sushi z marketu - wiem, że brzmi to strasznie, ale w Japonii sushi z marketu smakuje bardzo dobrze, lepiej niż sushi w japońskiej restauracji w Europie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz